ört üstümü; üşüyorum!

 

Akşamın yaz esintileri, bir güz mevsimi esintilerine dönüştüğünde anlıyoruz bir şeylerin geride kaldığını…

Okulların açılma telaşı ile bütçe dengelemeleri pekiştiriyor mevsimin hazana kapı araladığını.

Kapı önü park yeri de tatilcilerin dönüşü ile dolmaya başladığından arabamızı bazen öbür sokağa park ediyor ve ellerimiz cebimizde kat ediyoruz araba ev arası o uzun/kısa yol akşamını.

Sırtımıza attığımız hırkaları üstümüze giydikçe ve açık pencereleri uçuşan perdelerin aralığından süzülerek dikkatlice çevirdikçe dilimizde dolanmaya başlıyor, Murathan Mungan’ın “Yaz bitti” adlı şiirinin son satırları…

Evet; aylardan Eylül… Hüzün makamından bir şarkıyı fısıldar gibi.

Dökülen yaprakların ayak basımı hışırtısında “ölüm var” dercesine içimizi ezer gibi…

Evet Aylardan Eylül…

Okullar açıldı, uykuya hasret mahmur gözlerle mini mini yavrular sırtlarında çantalar, sabahı karşılayacak ve lise çağına gelen gençler her sene bir yaş daha büyümenin “anlatılamaz gururunu” kendi içinde adım adım yaş alarak yaşayacak.

Televizyonlar; tutup tutmayacağı meçhul dizi ve programlara fal tutacak, uzun ömürlüler yaza taşarken kısa ömürlüler kışa bile varamadan bilinmez bir bölümde, biraz mahcubiyet ve yitirilmiş umutlarla kendi sonunu kendi bulacak.

Zaten garip başlayan futbol ligi, her zamankinden daha garip olarak yeni kadrosu ile bir sezonu doksana sığdıracak. Herkes başa güreşse de başı çeken ancak o gün belli olacak.

Yaz aşkı zırvalamalarını bir duygu adamı olarak hiç anlayamadığımdan sezonluk “aşk”lar benim literatürümde yine anlamsız kalacak…

Evet; aylardan Eylül…

Bu sene saatler yine bir saat erkene alınıp “gereksiz” bir tasarrufla karanlığa bırakılır mı gün ışığım bilmem?..

Bildiğim tek şey, aylardan “Eylül” ve yaprak dökümü bir mevsimin ilk basamağı, yepyeni bir sezonun ağlamaya hazır yağmur bulutları ve dolapta çıkarılmayı bekleyen kışlık takımları…

Nasıldı o şiirin son satırları:

Yaz bitti, yaz bitti, yaz bitti.
Yüksek sesle söylüyorum bunu kendime
Her yerde söylendiği gibi
Yaz bitti, yaz bitti
Hiçbir şey, hiçbir şey, hiçbir şey
Yalnızca üşüyorum şimdi.

Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !